Yazar: Emel Okyar

Pervane

Pervane - Emel Okyar Sayı : 383 - Ocak 2018 Durmadan aleve doğru uçmaktan Gün gelir kanadın kurur pervane Yanlışa bu kadar aşık olmaktan Yüreğin gün gelir durur pervane Hani ateş ümit ateş gerçekti Dosttu ya, hani hiç sönmeyecekti. Hani gerçeğine can verecekti Gerçeği ecelin bulur pervane Gönül ey daima kaşların çatık Düşme böyle nasipsiz…
Read more

Konamayan Kuş

Konamayan Kuş  - Emel Okyar Sayı : 381 - Kasım 2017 Konamayan bir garip kuşum ben Bir nâra yaklaşırım Bir nura Bir çöle yaklaşırım Bir denize Konamayan bir garip kuşum ben Aşk göğünde... Aşk göğünde Konamayan bir garip kuşum ben Kalamam ki mecazi bahçelerde Aşarak koca koca dağları Kuş uçuşu yaşamam gerekirken ayrılıkları Kavuşamam, hasretim…
Read more

Sen “Var”sın

Sen “Var”sın - Emel Okyar Sayı : 379 - Eylül 2017 Gül ey; Seher vakti şebnemler terlemişsin ne güzel Rengin ne güzel Kokun ne güzel Ne güzel alıp götürüyorsun benden beni Hârın ne güzel Narın ne güzel Gül ey; Biliyorum Bülbülün Sana sevdasına sevda deyip geçmemek gerek Öyle bir sevda ki bu, âhına İsm-i Âzâm…
Read more

Yine Kapına Geldim

Yine Kapına Geldim - Emel Okyar Sayı : 374 - Nisan 2017 Efendim Yine kapına geldim Ne olur usanma benden Efendim Döne döne işledim nice hataları, günahları Dost’un kapısında diz çöktüm, af diliyorum Ne olur utanma benden Efendim Özledim şefkatini bindörtyüz küsur yıldır Özledim isminin verdiği gönül genişliğini Seni ummanlar dolusu sevebilmeyi Al, denize esen…
Read more